Fraser Island

10 Nov 2006 02:20 - Australië

Hallo mensen,

Eindelijk heb ik de kans om jullie wat te vertellen over mijn belefenissen van de afgelopen weken...Ik heb nogal wat beleefd dus post ik nu 2 verhaaltjes in een keer voor jullie leesplezier :D

Op woensdag 1 september was het eindelijk zover, na twee dagen uitstel mochten we de wagens inladen voor onze 4x4 safari op Fraser Island. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld en is 120 km lang. De groep waarmee ik zou gaan bestaat uit 12 jongens en meiden uit Engeland, Ierland, Nederland en Brazilie.

Nadat we de wagens volgepropt hadden met al onze boodschappen (eten, drinken en alchohol) zijn we vertrokken naar het strand om aan boord te gaan van de boot die ons in 10 minuutjes naar Fraser zou brengen. Op weg naar de boot kwam de wagen die ik bestuurde al snel vast te zitten in het mulle zand en bij nadere inspectie bleek dat een van de assen niet vergrendeld was waardoor ik een driewielaangedreven auto had. Nadat ik de as vergrendeld heb was er niets meer aan de hand en de rest van de safari ben ik nergens vastgelopen.

Op Fraser aangekomen reden we via het strand, wat in feite de snelweg van het eiland is, naar Lake McKenzie. Dit meer zou het mooiste van het eiland zijn en vergelijkbaar met Whitehaven beach in de Whitsundays. Helaas regende het toen we bij het meer aankwamen dus het uitzicht was iets minder mooi dan we hoopten. Toch hebben we ons niet af laten schrikken en hebben we lekker gezwommen in het azuurblauwe water van het meer. Hierna zijn we naar Lake Wabby gereden en onderweg klaarde het weer gelukkig op. Lake Wabby heeft theekleurig water en verdwijnt langzaam onder een zandduin die stijl naar het meer afloopt. Ook hier hebben we lekker gezwommen alvorens we doorreden naar het strand om daar te kamperen (ja...snelweg, kampeerplek, strand, vliegveld...alles in een). Toen we onze tenten opgezet hadden en we na het eten drinkspelletjes zaten te doen werden we al snel omsingeld door dingo's. Deze wilde honden kwamen heel nieuwsgierig steeds dichter bij, totdat we ze zagen en wegjoegen. Steeds als er iemand naar het toilet moest (wat overigens met de schop moet het eiland) moest er iemand mee om op dingo's te letten.

Het enige minpuntje van de avond was dat een van Ierse jongens het nodig vond om totaal bezopen de auto te pakken en over het strand te scheuren. Nadat ik em verteld heb wat ik hiervan vond (en de sleutels van "mijn" auto verstopt had) ben ik gaan slapen.

De volgende ochtend zijn we op tijd opgestaan en naar de Indian Head Lookout gereden. Op het wandelpad naar de lookout schoot er ineens een zwarte slang voor me voeten uit die ik eerst niet gezien had, ik schrok me dan ook kapot. Bij de lookout aangekomen zagen we manta's, pijlstaartroggen, schildpadden en kleine haaien in het water.

Hierna zijn we naar de Champagne Pools gereden waar we lekker ontspanden in het water. Vervolgens zijn we naar de Pinnacles gereden, dit is een zandsteenformatie die bijzondere waarde heeft voor de aboriginals en er gewoon mooi uitziet voor andere mensen. De volgende stop was het wrak van de S.S. Maheno dat al jaren op het strand van Fraser ligt. Onderweg naar het wrak zag Darren (onze chauffeur op dat moment) een washout (uitmonding van een beekje) over het hoofd en vloog de hele auto even de lucht in. Nu weten we hoe het voelt om met 90km/h een stoeprand te raken :S

Gelukkig was er geen zichtbare schade aan de auto en we konden dan ook gewoon doorrijden. Nadat we het wrak bezichtigd hadden zijn we doorgereden naar Happy Valley om hamburgers te maken en sandwiches voor te bereiden voor 's avonds. Vanuit Happy Valley reden we naar Lake Garawongera, dit meer heeft volgens de toeristengids honingkleurig water. Bij het meer aangekomen bleek het water meer piskleurig te zijn, maar dat heeft ons er niet van weerhouden om toch even lekker te zwemmen. Tenslotte zijn we naar het strand gereden om te kamperen.

De laatste dag van onze safari zijn we vrij laat (9:00 uur) opgestaan en naar Eli Creek gereden waar we stroomopwaarts gewandeld zijn en ons vervolgens in de rivier terug naar het strand laten drijven. Het water van deze creek is trouwens schoon genoeg om te drinken. (Net als het water van de meeste meren) Hierna zijn we naar Lake Birrabeen gereden. De weg naar dit meer was veruit de ruwste die we gehad hadden en op ongeveer 3km afstand van het meer reed ik over een boomwortel, de auto gleed opzij en de wortel boorde zich in de linker achterband. Daar stonden we dan...lekke tuub en geen GSM netwerk... Nadat we twee man vooruit hebben gestuurd om hulp te zoeken begonnen Darren en ik (de chauffeurs van de wagen dus) de band te wisselen. Dit valt trouwens niet mee in mul zand, we hebben het zand onder de band uitgegraven omdat we de auto niet ver genoeg omhoog konden krikken. Ook schoot de krik twee keer onder de auto uit waardoor iedereen zich kapot schrok. Gelukkig is het ons (met hulp van twee Aussies die tegemoet kwamen en ons een schop leenden) gelukt om het wiel te wisselen. Iedereen was opgelucht toen we verder konden rijden totdat we bij een heuveltje kwamen waar we, na 5 pogingen, niet tegenop konden rijden. Dus zijn we maar uitgestapt en hebben we de laatste 1,5km alsnog gelopen.

Toen we bij het meer aankwamen zagen we de rest van de groep die zichzelf met zwarte modder beschilderd hadden en rietstengels vasthielden als speren. :) Helaas was het al snel tijd om naar het strand te rijden en de boot terug te pakken.

Al met al was Fraser Island een fantastische ervaring, ik heb genoten van het offroad rijden over vrijwel onbegaanbare zandpaden. Ook het rijden op het strand was een ervaring op zich, met 90km/h over het zand scheuren, terwijl je uit moet kijken voor golven, washouts vissers, scheepswrakken, andere auto's en landende vliegtuigen.

Terug in Rainbow Beach hebben we de auto's getankt, gepoetst en terug gebracht. Dit was nog spannend omdat we eigenlijk voor een nieuwe band moesten betalen ($180). Uiteindelijk zijn we weggekomen met de kosten voor het plakken van de band ($15) terwijl dit niet eens meer kon :)